هر چند كه بر پيكر ما تاخته ايد
وز اینهمه احساس ما بنا ساخته ايد
هر چند زِ خون پهلوانان، امروز
مستانه به ضربِ سكّه پرداخته ايد
هر چند كه از رَگْ رَگِ بُبْريده ے ما
زنجير طلا به گردن انداخته ايد
هر چند كه در باغ شقايقهایـــمان
چونان علفِ هرزْ قد افراخته ايد
غم نيست اگر به اشك ما طعنه زنيد
تاريخِ قبيله را چو نشناخته ايد
اما به همان كه رفت و نآمد خبرش
سوگند كه اي قوم هبـل باخته اید
