با اشک میــــنویــسیم بابا نان نـدارد❤

از فقر مینویسیم ،با دستهاے خالی                            
                           سفره پراست امشب از شامی خیالی.
معتاد زجر بودیم ،باید که می کشیدیم                        
                     خواب غذا می دیدیم از خواب می پریدیم.
دلهاے همسایه ها ،برای ما کباب بود                        
                            سارا ولی هنوزم شبها گرسنه خواب بود
با اشک مینویسیـم ،بابا نان ندارد                              
                          شاید که معجزه شد از اسمان ببارد
دیوارها شعار، مرگ بر فقر دادن                                  
                           صندوقهاے خیریه در حد یک نمادن
محکوم به فقر بودیم ، محکوم به فرق و تبعیض              
                         دلخوش به وعدهایی ،از چیزهای ناچیز
از فقر مینویسم، با این که نیست حالی                  
                       این قصه اے حقیقیست،از دارایی خیالی